प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Friday, 6 March 2026

माझ्या हातात नाही



तुझ्यावर प्रेम न करणं माझ्या हातात नाही,
तुझ्यावर प्रेम करणंही माझ्या हातात नाही।

तुझ्या एका कटाक्षाने उजळतं माझं सारं जग,
तो आनंद लपवणं माझ्या हातात नाही।

हृदयाची धडधड वाढते तू जवळ असताना,
हृदयास समजावणं माझ्या हातात नाही।

नाव तुझं ओठांवर नकळत येतंच कधी,
त्या शब्दांना आवरणं माझ्या हातात नाही।

मनास कितीदा आवरलं मी, तुला माहीत नाही,
स्वप्नांत टाळणं तुला माझ्या हातात नाही।

आठवण तुझी स्वैर वारा — झुळूक येते नि जाते,
तुझं ते येणं नि जाणं माझ्या हातात नाही।

तू दूर असलीस, तरी मनातच राहतेस,
तुला त्या घरातून हुसकावणं माझ्या हातात नाही।

शुक्रवार, ६/२/२६ , ०१:१२ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:

Post a Comment