आतून उमटतात स्वर यमनाचे

वीण आपली तुटत नाही मज तुझी आठवण येते,
त्या गडद जलद निळ्या वर्षेतून मज तुझी हाक येते।

कधी सगुण कधी निर्गुण रूप दिसते हृदयाते,
जिव वेडा पिसा होतो तुझ्या दर्शनाते।

इंद्रिये माझी अवघी गुणगुणती गीत कुणाचे,
आतून उमटतात माझ्या का स्वर यमनाचे।

धूसरल्या या वाटांवरी मी तुझाच शोध घेतो,
कळ्यांच्या मर्मबंधातून तूच उमलून येतो।

कधी शांत ध्यानातून तू रिसतोस अंतरात,
मीच हरवून जातो मग त्या निळ्या अनंतात।

मंगळवार, २४/३/२६ , ३:३५ PM

अजय सरदेसाई -मेघ