डोळ्यांत आसवांना वाहुदे ना,
आसवां वाटे दुखास जाऊदे ना।
स्मित थोडं ओठांवर राहुदे ना,
डोळ्यांना ही तेव्हा हसुदे ना।
छोटेच जरी आयुष्य असुदे ना,
जगणं मात्र मोठेच जगूदे ना।
जरी वाट कठिण, निबिड अरण्याची,
वाटेत कजव्यांचा उजेड असूदे ना।
तू नी मी आहोत अनोळखी,
ठिक आहे, ओळख करून घेऊ ना।
जाणतो, डोक्यावर छत नाही आपल्या,
आभाळ आहे, तारकांचे छत करू ना।
तुझे नी माझे सूर मिसळले एकसुरात,
सुरावटीत त्या गाणं गाऊ दे ना।
तू गुलाब, मी सुगंध तुझा सखे,
प्रेमही आपले असेच असूदे ना।
गुरुवार, १२/३/२६, ५:५० PM
अजय सरदेसाई – मेघ
No comments:
Post a Comment