प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Thursday, 12 March 2026

मी-तू..... आपण




मी व्यक्त होतो त्या उगवत्या सूर्यांतून,
उंचच उंच त्या डोंगर शिखरांतून;
खळखळून वाहणाऱ्या स्वच्छ नदीतून,
नी उमलणाऱ्या कोमल फुलांतून.

तू व्यक्त कर न मला प्रेमातून,
तुझ्या डोळ्यांत लुकलुकणाऱ्या तेजातून;
तू कळू दे न नाते आपले जगाला,
शब्दांतून उमललेल्या त्या कवितेतून.

चल भेटू आपण नभ–मेघांच्या मैत्रीतून,
पानवाऱ्याच्या त्या मोहक सळसळीतून;
पक्ष्यांच्या गोड किलबिलाटातून,
चल भेटू अलवार त्या  भावुक क्षणांतून.

गुरुवार, १२/३/२६, ३:५० PM
अजय सरदेसाई – मेघ

No comments:

Post a Comment