प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Friday, 13 March 2026

सख्या



तू बोल न तुझ्या डोळ्यांनी, सख्या,
ऐकेन मीही ते बोल हृदयाने, सख्या।

तुझ्या नजरेत दडलेले शब्द सारे,
उलगडू दे हळू माझ्या मनात, सख्या।

ऐकण्यास तुझे बोल एकवटले प्राण सारे,
हृदयाची धडधड येते कानात, सख्या।

रात्र ही चंद्रतारांकांची विरून जाईल हळू,
वाट तुझी पाहीन देते वचन, सख्या।

तो शुक्रतारा उगवला, मंद वाराही सुटला,
उबदार मिठी तुझी आज नाही, सख्या।

काय करू कळेना, तू लवकर ये ना,
तुझ्यासाठी कधीची मी झुरते, सख्या।

शुक्रवार, १३/३/२६. ,९:०७ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:

Post a Comment