प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Sunday, 15 March 2026

आहे, का नाही....?




तू स्वप्नांत येतेस माझ्या जशी,
मी तुझ्या स्वप्नांत येतो का?
गूढ स्मित तुझ्या ओठांवर उमटे,
अर्थ त्याचा कधी उमगेल का?

स्वप्नांत एरवी बोलतेस खूप,
प्रत्यक्षी मग इतकी रुष्ट का?
तिरक्या नजरेने पाहतेस मला,
तोही केवळ माझा भास का?

द्वेषच वाटला त्या पावसाचा,
तू स्वच्छंद भिजलीस का?
अगतिक उभा मी दूरून पाहतो,
इतकी त्याच्याशी तुझी सलगी का?

क्षणभर नजर माझ्यावर थांबे,
मग पुन्हा अचानक वळते का?
डोळ्यांत ओळख चमकून जाते,
ती होते पुन्हा अपरिचित का?

वेडी आस जी मनाला लागे,
तीच तुझ्याही मनी असेल का?
एकदाच सोक्षमोक्ष लाव याचा,
देत राहशील हुलकावणीच का?

रविवार, १५/३/२६ , ११:३६ PM
अजय सरदेसाई  -मेघ

 

No comments:

Post a Comment