एका प्रेमाची गोष्ट

विचार तुझा मनी येता, आठवणींच्या उठल्या लाटा,

जाग्या झाल्या तरल भावना, उजळल्या पुन्हा विसरल्या वाटा.

आठवतो मज दिवस तो पहिला, जेव्हा आपला परिचय झाला,

परिचयाच्या वाटेवरुनी, प्रेमाचा अंकुर उमलला.

प्रेमाचा हा अंकुर बहरला, बहरून शुभमंगल झाला,

आठवतो मज अजून सारखा, मिलनाचा तो क्षण पहिला.

प्रेमाचा हा तरू मोहरला, आल्या त्याला नव्या पालव्या,

आठवतो अजून दिवस तो मजला, दोनाचा जेव्हा त्रिकोण झाला.

सुखी आपला संसार चांगला, नजर लागली, कसा बिघडला,

गेलीस गं तू सोडून अर्ध्यावर, जो सुंदर आपला डाव मांडला.

तरीही हा चिमणा एकला, पाखरांसाठी जगला श्रमला,

उडुनी गेली पाखरे, आता चिमणा राहिला गं एकला.

विचार तुझा मनी येता, आठवणींच्या उठल्या लाटा,

जाग्या झाल्या तरल भावना, उजळल्या पुन्हा विसरल्या वाटा.

 

अजय सरदेसाई (मेघ)

१४/०९/१९९४ , ०८:३० PM

दिल की बातें

चूक

उलटा पालट

शब्द

शब्दांच्या दुनियेत शब्दांचा बाजार, शब्दांचे मनोरे, शब्दांचेच मिनार।

शब्दांनी केले शब्दांना साकार, शब्दांनीच दिला शब्दांना आकार।

शब्दांची घरटी, शब्दांचा संसार, शब्दांनीच केला शब्दांचा संहार।

शब्दांनी घातला शब्द शब्दांच्या पोटी, शब्दांची ओहोटी, कधी शब्दांची कोटी।

शब्दांचा आभास, निश्वास शब्दांचा, शब्दांचेच प्रेम, दुस्वास शब्दांचा।

शब्दांनीच घातल्या टोप्या शब्दांना, शब्दांचीच मात्रा लागू पडे शब्दांना।

शब्दांनीच केले आहेत शब्द व्यक्त, शब्दांचेच मिंधे आहेत शब्द अव्यक्त।

भ्रम शब्दांचा, शब्दांची माया, शब्दांनीच पालटते शब्दांची काया।

शब्द गोड नि कटू शब्द, शब्द खरे नि खोटे शब्द।

शब्दांची किमया आहे ही फक्त शब्दांची।

शब्द “पुढे”, शब्द “मध्ये” नि “मागे” शब्द।

बुधवार, दिनांक : ०१/०२/१९९५, ०१:२० AM

अजय सरदेसाई (मेघ)

चारोळ्या

त्यावेळी जिकडे तिकडे चारोळ्यांचे पेव फुटले होते . जोतो चारोळ्या करत फिरत असे. चारोळ्या मित्रांना म्हणून दाखवत असे . काही ओरिजिनल असत , काही इन्स्पायरड असत , तर काही चक्क कॉप्या असत व आपल्या नावावर खपवल्या जात . पण तरीही चारोळ्या ऐकण्यात , करण्यात आणि मित्रांमध्ये ऐकवण्यात एक वेगळीच मौज असे . अशाच त्या मंतरलेल्या कॉलेज च्या दिवसांत काही  सुचलेल्या ,काही इन्स्पायरड चारोळ्या फक्त तुमच्या साठी . ओडून  ताणून  कलेल्या ,काही र ला र , ट ला ट  जोडून जुळवून आणलेल्या, तर काही सरस जमलेल्या . पहा आवडतात का ! नाही आवडल्या तरी चारोळ्याच त्या , टाईम पास झाल्याशी कारण ........ काय ?

चारोळ्या.......

20/09/1994                         12:30 PM

राम हि खोटा होता , खोटी त्याची कहाणी . 

ते संत हि खोटे होते , खोटी त्यांची वाणी ,

फक्त मृत्यूच एक सत्य या जगात ,हे जीवन मात्र  , आळवा वरचे पाणी !

20/09/1994                         6:55 PM

वैरयांच्या शब्दात आज मध मिसळलाय!,बाभळीच्या काट्यात आज गुलाब उमलाय !

सुर्य उगवलाय आज कुणीकडे ?अबोलीत आज सुगंध फुललाय !

20/09/1994                         10:45 PM

ओठांत  मदिरा अन नैन शराबी ,जीवनात नाही या काहीच खराबी .

आकंठ पिऊ दे मज जीवनाचा प्याला ,गुत्यातून उठला खूप उशिरा हा शराबी .

21/09/1994                         12.30 AM

हि रात्र निळी चांदण्यांच्या शालूत आली. रातराणीच्या गंधात डुंबून आली .

फिरविला कुणिरे मनांत मोरपंख ?अन याद तुझी हळूच डोकावून गेली.

21/09/1994                         12:35 AM

जीवनीची रीत आशीच असते ,खिडकी पल्याड जग सुंदरच दिसते !

तो आहे अनाडी , सांग त्या  वेड्याला ,प्रत्येक पेल्यात एक वादळ असते !

21/09/1994                         12:50

त्यांनी मांडला शिक्षेचा बझार ,सिस्टम हा शिक्षणाचा जर्जर

पण कोण  तमा  बाळगतो याची ,नोकरी एक अन हजांरो बेकार

21/09/1994        3:20 PM

मेल्यावर मी बंधू नका बूथ ,आठवणी माझ्या ठेवू नका शाबूत

पण इतकेच करा दोस्तानो माझ्या साठी ,अस्थींची बनवून माझ्या विट , बसवा गुत्याच्या भिंतीत

21/09/1994              3:35 PM

विचारांच्या दुनियेत हरवलायेस दोस्त ,कवितांच्या दुनियेत रामलायेस दोस्त .

तू सोडून दे या भाकड कवी कल्पना ,खर्या दुनियेची ओळख विसार्लायेस दोस्त.

29/09/1994                         12:50 AM

हि वाट पायाखालची का कधी संपली आहे ? वाटेवरचा प्रत्येक मुसाफिर नेहमीच दमला आहे !

हि नाही वाट , तो आहे कालसर्प !वाटेतच वाटेने सर्वांना गिळले आहे !

31/01/1995                               9:30 PM	31/01/1995
स्वप्नांना वास्तवाचा पायबंध  असतो आनंदाला सतत दुखा:चा डंख असतो नको होवूस तू या जीवनाला निराश निराशेला आशेचा पंख असतो	Dreams are bound by chains of reality Happiness is sprinkled with salts of sorrow Never be downcast with life my friend For hope comes on wings of morrow

31/01/1995                         9:35 PM

जीवन एक अथांग सागर आहे ,जगणे एक सागर सफर आहे

सफरीची सुरुवात आहे तुझा जन्म , सफरीच्या अंती मृत्यूची किनार आहे

01/02/1995        1:30 AM

शब्दांनी शब्द रेखा शब्दांच्या , शब्दांनीच शब्द उणे शब्दांना

शब्दांनीच शब्दांची शब्द भरारी ,शब्दांनीच शब्दांची किंमत शब्दांना

अजय सरदेसाई (मेघ)

 

मेघ

श्रावणात बरसून मेघ आता दमलाय 

आकाशाश्या कुशीत श्रमून आता निज्लाय.

ज्यासाठी केला एवडा अट्टाहास 

त्याचे काही न झाले चीज

पाणी वाहून गेले सारे धरा उरली वांझ तशीच 

अंकुरले न एकही बीज .

तरीही समजू नका मेघ आता संपलाय 

नव्या उमेदी घेवून तो पुन्हा परतलाय 

पुन्हा जेव्हा येईल श्रावण ,मेघ पुन्हा बरसेल 

निळ्या झऱ्यांच्या ओठांतून गीत पुन्हा उमटेल 

या वेळी बोडक्या धरेची हिरवी होईल काया

पाणी मुरेल धारतीत श्रम न जातील वाया

ह्या वेळी त्याच्या श्रमांचे नक्की होईल चीज ,

एक नव्हे , चोहीकडे अनेक अन्कुरतील बीज

अजय सरदेसाई (मेघ)

19/09/1994                                         2:55 PM

क्षणो क्षणी

काळोखाच्या साम्राज्यातून जन्म घेत असते पहाट क्षणो क्षणी

प्रकाशाला गिळून पुन्हा एकदा पुढे सरकतो अंधार क्षणो क्षणी

अविश्वासाच्या भिंती फोडून अवतरतो विश्वास  क्षणो क्षणी

विश्वासाचा बळी घेऊन पुन्हा 'मी' म्हणतो अविश्वास क्षणो क्षणी

दुखा:च्या खोल खायीतून वर येत असते सुख: क्षणो क्षणी

सुख:च्या या संथ जालावर दुखा:चे ही तरंग उठती क्षणो क्षणी

मृत्यूच्या विराट मुखातून जन्म घेत असते जीवन क्षणो क्षणी

जीवन हे पुन्हा एकदा देई मृत्यूस आमंत्रण क्षणो क्षणी

अजय सरदेसाई (मेघ)

19/09/1994                         9:00 AM