प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Monday, 20 April 2026

तू नसताना



तुच असतेस माझ्या मनात तू नसताना,
तुझाच विचार असतो मनात तू नसताना।

श्वासांत दरवळतो तुझ्या स्पर्शाचा सुगंध,
मी हरवून जातो त्या शांत क्षणांत तू नसताना।

डोळ्यांत उठते तुझ्या आठवणींचे रान,
मन भरकटत राहतं मग त्या बनांत तू नसताना।

एकांतही जणू सोबतीसारखा भासतो,
मी घालवतो वेळ त्या एकांता सोबत तू नसताना।

फुलाफुलांत दडलेले तुझेच मृदू हसू उमलते,
मन अलवार मिसळते त्या फुलांत तू नसताना।

शब्दांना हरवून बसते अर्थांचीही ओळख,
“मेघ” विरघळून जातो अजाण अस्तित्वात तू नसताना।

सोमवार, २०/४/२६ , १०:१५ AM
अजय सरदेसाई -मेघ