मी आणि माझे विश्व

प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून ....

Sunday, 8 March 2026

धरा नी मेघ -एक अमृतानुभव

जलधारा झंकारत बरसल्या,
मन झाले चिंब।
इंद्रधनूच्या कमानीतून
उमटले निसर्गबिंब॥

स्फुरल्या मज काव्याच्या ओळी,
शब्दांना पावसाची झिंग;
नभ मेघांनी आक्रमिले,
पसरला नभी धुंद प्रेमरंग॥

वाऱ्याची कुजबुज रानात,
जणू चहाडी पानांच्या कानात;
पानांची वाढली सळसळ,
उठली चलबिचल मनात॥

वसुंधरा ही व्याली,
बियांना कोंब फुटले;
मातीचा सुगंध दरवळता,
निसर्गाचे जडत्व सरले॥

प्रेमाची धुंदी चढली,
मेघांचे मन गहीवरले;
बाहुपाशात एकमेकांच्या,
धरा नि मेघ विरघळले॥

मेघ कोसळून स्वतः संपतो,
धरेस फुलवाया जीव अर्पितो;
प्रेमाची ही कैफियत सारी
निसर्ग स्वतःच सांगतो॥

धरा ती कृतघ्न नाही;
वैशाखात करपून जळते।
मेघाची वाफ अलवार
पुन्हा नभात सोडते॥

पुन्हा येती पावसधारा,
पुन्हा सृष्टी हिरवी फुलते।
काय वर्णन करू प्रकृतीचे,
जे या सृष्टीतच उमलते॥

मेघ-धरेच्या या मिलनात
अमृतानुभव दडला;
शिव-शक्तीचा साक्षात
अंतरी साक्षात्कार मज घडला॥

रविवार, ८/३/२६ , ०१:०४ PM
अजय सरदेसाई -मेघ