दुध-दह्याची धार मिसळली यमुनेत आज,
मुखी मधुर शर्करा-नवनीत गोळा।
देवकीनंदन गोपाळा, तो गोकुळीचा ग्वाला,
सोबत्यांसी घेऊनी करतो गोकुळी काला॥
गोपाळांच्या संगती खेळे यशोदेचा गोपाळ,
हास्य-विनोदांनी दुमदुमला सारा गोकुळ।
कुणी आणिले दही, कुणी लोण्याचा गोळा,
प्रेमानंदे रंगला सारा हा न्यारा गोकुळीचा मेळा॥
गोविंदा रे गोपाळा, नंदाचा तू बाळा,
तुझ्या नामघोषाने पावन हा सुख सोहळा।
दही-दुधाच्या धारेत भक्तिभाव ओथंबला,
कृष्णनामाने जीव आनंदे न्हाऊन निघाला॥
नंदाघरी, यशोदेच्या अंगणी आज आनंदाची उधळण,
कान्हाच्या मुखी दिसे चंद्राची कोवळी किरण।
मुरलीच्या स्वरांनी मोहित गोकुळजन,
हरिनामाच्या गजरात नाचे सकळ वृंदावन॥
गोविंदा रे गोपाळा, नंदाचा तू बाळा,
तुझ्या नामघोषाने पावन हा सुख सोहळा।
दही-दुधाच्या धारेत भक्तिभाव ओथंबला,
कृष्णनामाने जीव आनंदे न्हाऊन निघाला॥
काला हा केवळ दही-दुधाचा नाही,
प्रेमानंदाची ही मेजवानी, दुसरी उपमा नाही।
एकत्र येती सारे, भेदभाव विसरती,
कृष्णाच्या गळ्यात अंतरीची प्रेम अर्पिती॥
गोविंदा रे गोपाळा, नंदाचा तू बाळा,
तुझ्या नामघोषाने पावन हा सुख सोहळा।
दही-दुधाच्या धारेत भक्तिभाव ओथंबला,
कृष्णनामाने जीव आनंदे न्हाऊन निघाला॥
गोकुळीचा काला... गोकुळीचा काला...
हरि गोविंदा... गोपाळा...
शनिवार, ५/९/२६ , ११:५० AM
अजय सरदेसाई -मेघ
