मी आणि माझे विश्व

प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून ....

Friday, 16 October 2026

ऑमलेट - पाव

तापल्या तव्यावर अंड्याचा थाट,
कांदा-मिरची-कोथिंबिरीचा खमंग घमघमाट!

पिझ्झाचा ना तोरा हवा, ना बर्गरचा मान,
ऑम्लेट-पावापुढे त्यांची, फिकी पडते शान!

कटिंग चहाची साथ आणि, गप्पांचा फड,
एका घासात विसरवतो, टेन्शन सगळं जड!

खिशाला ना भार, ना कसला दिखावा,
रस्त्यावरच्या गाडीवर, चवीचा विसावा!

मध्यरात्री भूक लागो, वा सकाळची वेळ,
ऑम्लेट-पाव दिसताच, जमतो मनाचा मेळ!

अंडं-पावाचं नातं जणू, जन्मोजन्मीचं प्रेम,
एकदा चाखा राव, मग रोजचाच नेम!

शुक्रवार, १६/१०/२०२६ , ८:०० PM
अजय सरदेसाई -मेघ