प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Wednesday, 25 February 2026

निखळून एक तारा ....

 


निखळून एक तारा पडला खाली, 
पडताना आकाश उजळून गेला।

वारा सुसाट सुटला होता खिडकीबाहेर, 
सहज आत डोकावून गेला।

दोघांची चुकामूक झाली, भेट न झाली; 
तो आत्ताच आला नि हा आत्ताच गेला।

मनातले शब्द काही ओठांवर आलेच नाहीत; 
हुंदका हलकेच अश्रूत बदलून गेला।

काही न बोलता तिने फक्त एकदाच पाहिले,
तो कटाक्ष आयष्याचा अर्थच बदलून गेला ।

अंधार सावल्यांचा खुप गडद झाला, 
प्रकाश बघता बघता विरुन गेला।

राखेतला निखारा पुन्हा पेटला,
झळ बसली खरी - पण उब देऊन गेला।

बुधवार, २५/२/२६ , ८:४४ PM
अजय सरदेसाई -मेघ