निखळून एक तारा पडला खाली,
पडताना आकाश उजळून गेला।
वारा सुसाट सुटला होता खिडकीबाहेर,
सहज आत डोकावून गेला।
दोघांची चुकामूक झाली, भेट न झाली;
तो आत्ताच आला नि हा आत्ताच गेला।
मनातले शब्द काही ओठांवर आलेच नाहीत;
हुंदका हलकेच अश्रूत बदलून गेला।
काही न बोलता तिने फक्त एकदाच पाहिले,
तो कटाक्ष आयुष्याचा अर्थच बदलून गेला ।
अंधार सावल्यांचा खुप गडद झाला,
प्रकाश बघता बघता विरुन गेला।
राखेतला निखारा पुन्हा पेटला,
झळ बसली खरी - पण उब देऊन गेला।
बुधवार, २५/२/२६ , ८:४४ PM
अजय सरदेसाई -मेघ
No comments:
Post a Comment