प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Monday, 23 February 2026

पुरे ते बहाणे


 

प्राजक्तांची आज बरसात झाली,
आकाशात तारकांच्या उमलल्या चंद्रवेली!
वाहणारा वारा टाकतो उसासे,
न भेटताच आज तू का निघून गेली?

पुळणीवरची पाऊले तुझी लाटेने पुसून नेली,
शोधू कुठे सखे तुला, तू कुठे गेली?

व्याकुळ हृदय माझे, व्याकुळ नजरा,
तुझ्याविना माळू प्रिये कोणास हा गजरा?

तीन्हीसांजा झाल्या, सूर्यही मावळतीस आला,
तुझ्या स्वागतास चंद्र आतुर झाला.

तुझ्याचसाठी गातो मी प्रणय गाणे,
हा रुसवा सोड सखे, पुरे ते बहाणे.

सोमवार, २३/२/२६, ८:२० PM
अजय सरदेसाई – मेघ

No comments:

Post a Comment