प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Saturday, 21 February 2026

रात्र अमृताची

 




मिठीत तुझ्या सख्या आले उमलून सर्व गात्र,
आठवते मज अजूनही ती अमृताची रात्र।

श्वास तुझा अलवार गुंजारला कानांत,
हृदयाचे स्पंदन तुझे थरथरले देहात।

गंध आपुला मिसळला  अलवार एकमेकांत,
प्रणयसुख पसरले सखोल माझ्या देहविश्वात।

विरघळले तन-मन दोन्ही त्या एका आभासात,
जीवन हे कृतार्थ झाले, निवला गूढ एकांत।

हा क्षण चिरंजीव व्हावा गोठून या क्षणात,
प्रार्थना हीच मनमथाला माझ्या मनात।

शनिवार, २१/२/२६ , १२:२५ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:

Post a Comment