अस्तित्व

 

हे दृश्य-अदृश्य अस्तित्व फक्त माझ्यासाठी आहे,

माझंच अस्तित्व नसेल तर तेही कुठे आहे?

अस्तित्वातून जाणीव उठते, जाणीवेतून हे सगळं जग,

उरतो तो फक्त आभास — जरा डोळे मिटून बघ.

शरीर मिथ्या, जगत मिथ्या — उरतो फक्त ‘मी’,

‘मी’ कोण आहे? अस्तित्व हे उकलून बघ.

उकलता उकलता शेवटी, ‘मी’ही विरघळून जाईल,

उरेल फक्त अस्तित्वाची जाणीव… बघ.

ही जाणीवही शेवटी विरून जाईल,

उरेल ते फक्त अस्तित्व — ते कुणाचं, कुणास ठाऊक… बघ!

गुरुवार, २६/२/२६ , ६:१५ PM
अजय सरदेसाई -मेघ