कधीतरी मीही तरुण होतो
तिच्या डोळ्यांत अरुण होतो
तिच्या डोळ्यांत अरुण होतो
आयुष्य एक उत्सव होता
मी जगण्यात रमून होतो
जीवन होते तरल गाणे
गाण्यात मी रंगून होतो
स्वप्ने सारी साकारत होती
स्वप्नांच्या दुनियेत गुंतून होतो
आयुष्य छान सरकत होते
मी आकंठ स्वतःत बुडून होतो
अचानक मला ती भेटली होती
ते क्षण अलवार जपून होतो
तिच्या लाघवी सहवासात
स्वतःलाही मी विसरून होतो
अचानक कशी न जाणे जाग आली
कळले ते स्वप्न होते, मी स्वप्न जगून होतो
उरले उरात काही आभास चांदण्यांचे
ते चांदणे अजुनही मनात जपून होतो
गुरुवार, २६/२/२६ , १२:१५ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:
Post a Comment