प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Wednesday, 25 February 2026

स्वप्न


 


कधीतरी मीही तरुण होतो
तिच्या डोळ्यांत अरुण होतो

आयुष्य एक उत्सव होता
मी जगण्यात रमून होतो

जीवन होते तरल गाणे
गाण्यात मी रंगून होतो

स्वप्ने सारी साकारत होती
स्वप्नांच्या दुनियेत गुंतून होतो

आयुष्य छान सरकत होते
मी आकंठ स्वतःत बुडून होतो

अचानक मला ती भेटली होती
ते क्षण अलवार जपून होतो

तिच्या लाघवी सहवासात
स्वतःलाही मी विसरून होतो

अचानक कशी न जाणे जाग आली
कळले ते स्वप्न होते, मी स्वप्न जगून होतो

उरले उरात काही आभास चांदण्यांचे 
ते चांदणे अजुनही मनात जपून होतो
 
गुरुवार, २६/२/२६ , १२:१५ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:

Post a Comment