गझल - देव जाणे

शब्द की रक्त उमटलं कागदावर — कळेना, देव जाणे
कागद भिजत गेला, मनिचं गुज कळेना — देव जाणे

सावल्या रात्रभर मनाशी खेळत राहिल्या,
श्वासात तुझं नाव कोण कुजबुजलं — कळेना, देव जाणे

पापण्यांत जपलेली ती एक थरथरती ज्योत,
वाऱ्याविना अशी का लुकलुकली — कळेना, देव जाणे

दुःखाच्या मातीत स्वप्नांची बीजे फुटली,
उजाडल्या मनात फुलं कशी उमलली — कळेना, देव जाणे

वाचता माझ्याच ओळी धूसर होत गेल्या,
की अश्रूंनी अक्षरांचे अर्थ विरघळले — कळेना, देव जाणे

लोक म्हणती “कला” — मला वाटे जुनी जखम,
दुःखाने गाणे मला कसे शिकवले — कळेना, देव जाणे

‘मेघ’ स्व: पासूनही दूर होत गेला हळूच,
एकटेपणाशी नातं जुळलं कधी — कळेना, देव जाणे

बुधवार, १८/२/२६ , ८:०० PM
अजय सरदेसाई -मेघ