प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Wednesday, 11 February 2026

गुज़रे हुए लम्हे


 गुज़रे हुए लम्हे क्या लौटकर आते हैं,
समझाने से भला किसे समझ आते हैं।


जो पल थे सुहाने, यादों में ही खिलते हैं,
हम उन्हीं के सहारे सफ़र-ए-ज़िंदगी चलते हैं।


जो फूल खिले हैं, कब तक मुस्कुराएँगे,
ख़ुशबू लुटाकर एक दिन मुरझाएँगे।


ख़्वाबों की उम्र भी कितनी ठहर पाती है,
आँख खुलते ही हर तस्वीर बिखर जाती है।


कितना भी थामो इन्हें, ये फिसल जाते हैं,
यही तो जीवन है — सब एक दिन ढल जाते हैं।


बुधवार, ११/२/२६ , ८:३० PM
अजय सरदेसाई -मेघ 

No comments:

Post a Comment