भेटलो आयुष्यात आपण हे नक्षत्रांचे देणे,
ओघळते अश्रू गालावर, नव्हे दुःख, हे आनंदाचे लेणे।
ओघळते अश्रू गालावर, नव्हे दुःख, हे आनंदाचे लेणे।
तू चंद्र, मी चकोर, भेट आपली चांदण्यातली,
तू द्यावे, मी घ्यावे, साधले कैवल्याचे जीणे।
सप्त सुरांनी सजवले लयबद्ध जीवन गाणे,
क्षण आपल्या आयुष्याचे प्रितीचे गोड तराणे।
गात्रा-गात्रांत शिंपले तू थेंब अमृताचे,
जीवन झाले तृप्त आपले, जणू चांदण्यांचे लेणे।
मंद ज्योती सम तेवतेस तू हृदय-देव्हार्यात,
तू लक्ष्मी माझ्या घरची, मज आणि न कही नेणे।
रवीवार, २२/२/२६ , ११:२२ AM
अजय सरदेसाई -मेघ
No comments:
Post a Comment