प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Monday, 28 September 2026

गायत्री: मग्नं त्वयि



हृदयं मम लीनं हि प्रेम्णा त्वयि,

नयनं मम मग्नं हि स्वप्ने त्वयि।

(हृदय माझे विरघळले तुझ्याच प्रेमात,

डोळेही हरवले तुझ्याच स्वप्नांत।)


न कदापि मया त्वां विस्मर्तुं शक्यते,

मम प्राणगतिः सर्वदा त्वयि।

(तुला विसरणे मला कधीच शक्य नाही,

माझ्या श्वासांची प्रत्येक लय तुझ्याच ठायी।)


मृदुगन्धवहः स्नेहवायुः स्पृशन्,

मम चेतसि जागर्ति कामो त्वयि।

(स्नेहाचा मंद सुगंधी वारा जेव्हा स्पर्शून जातो,

मनात माझ्या तुझ्यासाठीचा प्रेमभाव जागा होतो।)


वियुक्ते त्वया शून्यमेवाम्बरं,

निशा दीर्घतरा याति नित्यं त्वयि।

(तुझ्याविना आभाळही वाटते अगदी रिते,

तुझ्या विरहात रात्रही संपत नाही कधीच रे।)


न शब्दैर्न गीतैर्न मौनैरपि,

मम प्रेम्णः सीमा हि ज्ञाता त्वयि।

(शब्दांनी ना गीतांनी, ना अबोल मौनांनी,

माझ्या प्रेमाची व्याप्ती कळेल कशी तुला सांगूनी?)


त्वमेव मम स्वप्नमस्ति प्रिये,

त्वमेव मम जीवनं च त्वयि।

(तूच माझे स्वप्न आहेस, तूच माझी प्रिये,

तुझ्यातच माझे जीवन, तुझ्यातच सारे जिये।)


यदि जन्म पुनर्जन्म वा प्राप्नुयां,

मम प्रेम पुनः स्यात् तदेव त्वयि।

(जन्म पुन्हा मिळो, पुनर्जन्म कितीही येऊ दे,

माझे प्रेम प्रत्येक जन्मी तुझ्यावरच राहू दे।)


मेघ इव स्नेहं वर्षति सर्वदा,

हृदि तस्य वासः केवलं त्वयि।

(मेघासम प्रेमाची बरसात होत राहते,

हृदयात मात्र तुझीच सावली सदैव राहते।)


रवीवार, २७/९/२६, ०१:२५ PM

अजय सरदेसाई - मेघ

No comments:

Post a Comment