Once In A Lifetime

We meet many people in our lifetime,

But there are only a few who are once in a lifetime.

Most of them leave, but there's one who stays a lifetime.

I pray that it's you, I want it to be you.

There are a thousand roads that I could take,

Some of them wind and some of them break,

But every single road I've walked, it's true,

Has led me home, and home is you.

Refrain

We meet many people in our lifetime,

But there are only a few who are once in a lifetime.

The seasons change, and faces fade away,

Like footprints in the snow on a winter day,

But there's one thing that has always rung true:

My heart comes running back to you.

Refrain

We meet many people in our lifetime,

But there are only a few who are once in a lifetime.

So when the years turn my hair to grey,

I'd like to look across and see you stay,

One life is short, but I would spend it through,

Just hoping that it's you. I know it's you.

We meet many people in our lifetime,

But there are only a few who are once in a lifetime.

I pray that it's you, I want it to be you.

Friday, 23/10/2026 , 10 AM

AJAY SARDESAI - Megh

मी गीत, तू तराणा...

मी गीत,
तू तराणा हो ना.
मी गोष्ट,
तू ती सांगना.
अपूर्ण होते मी रे,
तू सुचलास,
आणि मी पूर्ण झाले ना…


कुणीच नव्हतं ऐकणारं,
तेव्हा तू ऐकलंस मला.
शब्द नव्हते ओठांवर,
तरी डोळ्यांत वाचलंस मला.
कितीदा रडले लपून मी,
कुणालाच कळलं नाही.
तू फक्त हात धरलास,
आणि दुःखच उरलं नाही.


कधी कधी एक भीती वाटते,
सुख इतकं मिळालंय म्हणून.
भीती वाटते, कुणी तुला हिरावेल म्हणून,
तू नसलास तर, तुझ्या विना मी मरेन?
तू म्हणतोस, "वेडी आहेस",
मी हसते, डोळे भरतात.
का रे, हरवायला घाबरतात?


मी गीत,
तू तराणा हो ना.
मी गोष्ट,
तू ती सांगना.
अपूर्ण होते मी रे,
तू सुचलास,
आणि मी पूर्ण झाले ना…


उद्या कदाचित मी नसेन,
माझं गाणं तू गुणगुणशील?
एका ओळीवर थांबून,
हळूच डोळे पुसशील?
तेव्हा फक्त एवढं कर,
मुखडा पुन्हा म्हण रे.
मी तिथेच असेन जवळ,
डोळे मिटून ऐक रे.


काय सांगू तुला आता,
शब्द सारे मूकच होतात.
तुझ्या माझ्या प्रेमकथेत
फक्त डोळेच बोलू लागतात.
मी तुझ्या नि तू माझ्या डोळ्यात पाहा,
तू कुठेही जा रे, पण माझ्या डोळ्यात रहा.


मी गीत,
तू तराणा हो ना.
मी गोष्ट,
तू ती सांगना.
अपूर्ण होते मी रे,
तू सुचलास,
आणि मी पूर्ण झाले ना…

शुक्रवार, २३/१०/२०२६ , ७:०० PM

अजय सरदेसाई -मेघ 

ऑमलेट - पाव

 

तापल्या तव्यावर अंड्याचा थाट,
कांदा-मिरची-कोथिंबिरीचा खमंग घमघमाट!

पिझ्झाचा ना तोरा हवा, ना बर्गरचा मान,
ऑम्लेट-पावापुढे त्यांची, फिकी पडते शान!

कटिंग चहाची साथ आणि, गप्पांचा फड,
एका घासात विसरवतो, टेन्शन सगळं जड!

खिशाला ना भार, ना कसला दिखावा,
रस्त्यावरच्या गाडीवर, चवीचा विसावा!

मध्यरात्री भूक लागो, वा सकाळची वेळ,
ऑम्लेट-पाव दिसताच, जमतो मनाचा मेळ!

अंडं-पावाचं नातं जणू, जन्मोजन्मीचं प्रेम,
एकदा चाखा राव, मग रोजचाच नेम!

शुक्रवार, १६/१०/२०२६ , ८:०० PM
अजय सरदेसाई -मेघ

शेतकऱ्याची गाथा

अरं देवा, ही आपदा का टळना?
पेरलं व्हतं मातीत... पण काहीच का उगवना.

वैशाखाच्या वणव्यात धरती करपून गेली,
आता ज्येष्ठ आला, तरी पावसाचा येक थेंब न्हाय ना!

भेगा पडल्या रानास, भेगा पडल्या म्हाज्या हातास,
कुठं चुकलं माझं देवा? मला कायबी कळं ना.

बियाणं पेरलं,ते जळून गेलं, अंकुर येक फुटं ना,
असा रं कसा मी अभागी, अजून उलगडा व्हई ना.

बायकुला काय सांगू, पोरांस्नी काय सांगू,
यंदा दसरा-दिवाळी न्हाई, कारण कापणीच न्हाई व्हणार ना!

वरुणराजा, तू ऐकलं माझं, पाऊस बी आला रानात,
पण असा कोसळला की, वाहून गेलं समदं क्षणांत.

इकडं आड, तिकडं विहीर, आपल्याच वाट्याला असं का?
तू बरस की नको बरसू, बळीराजाचंच मरण का ?

देवा, अरे... माझी कळ तुला कशी समजंना?
तू हायेस का रं त्या आभाळात, का मुळी ना ?

आभाळातला बाप म्हणून तुझ्याकडं बघायचं,
आता बापच न्हाई म्हणल्यावर, तुझं श्राद्ध का उरकून घ्यायचं?

रविवार, ११/१०/२०२६ , २:१० PM
अजय सरदेसाई -मेघ

मेरी कविताएं

 

रंगों से बनाई हुई तस्वीरें, मेरी कविताएँ हैं,
लफ़्ज़ मिरे रंग और कविताएँ मिरी तस्वीरें हैं।

Pictures painted with countless colours are my poems;
My words are the colours, and my poems are the pictures.

कभी धूप बनकर उतरती हैं दिल के आँगन में,
कभी छाँव में भीगती हुई तहरीरें हैं।

Sometimes, they descend into the courtyard of my heart as sunlight;
Sometimes, they are written words drenched in the coolness of shade.

कभी ख़्वाब बनकर पलकों पे ठहर जाती हैं,
कभी नींद से दूर ले जाती तदबीरें हैं।

Sometimes, they linger upon my eyelids as dreams;
Sometimes, they become pursuits that carry me far away from sleep.

किसी रंग में ढलता है दर्द जुदाई का,
किसी रंग में मोहब्बत की जागीरें हैं।

In one shade, the pain of separation takes shape;
In another, lie the treasured realms of love.

मैं ख़ाली सफ़ों पर जो एहसास लिखता हूँ,
वो वक़्त के चेहरे पर उभरती लकीरें हैं।

The emotions I write upon blank pages
Become lines etched upon the face of time.

कभी अश्क़ बनकर मेरी आँखों से बहती हैं,
कभी होंठों पे ठहरी हुई तक़रीरें हैं।

Sometimes, they flow from my eyes as tears;
Sometimes, they become eloquent speeches resting upon my lips.

हर शेर में छुपा है कोई अक्स ज़िंदगी का,
ये मेरी नहीं, मेरे दौर की ताबीरें हैं।

Hidden within every couplet is a reflection of life;
These are not merely mine, but interpretations of my age.

मैं रंग चुनूँ तो कहाँ तक चुनूँ ऐ दुनिया,
मेरे ख़यालों में बिखरी हुई तासीरें हैं।

How many colours can I possibly choose, O world?
My thoughts are scattered with impressions that each bear their own influence.

जो पढ़ सके ख़ामोशी, वो समझेगा मुझको,
मेरी ग़ज़ल के लफ़्ज़ भी गहरी तफ़सीरें हैं।

Whoever can read silence will understand me;
Even the words of my ghazal are profound interpretations.

---

My words are colours, my poems are pictures,
and my silence holds the meanings yet unseen.

रविवार, ११/९/२०२६ , १०:१० PM 
अजय सरदेसाई ‘मेघ’

दिवाना तेरा

 

ये दीवानगी मेरी फ़ितरत में नहीं,
तेरी आरज़ू ने ही इसे है उभारा,
यूँ तो मैं हमेशा "फंटूश" कहलाता रहा,
आज हर नज़र में हूँ, बस दीवाना तेरा।

न चाँद की चाहत, न सितारों की तलब,
तेरी गली ही बस ठिकाना हो मेरा,
पूछे गर कोई जो मुझसे पहचान मेरी,
मैं कहूँगा बस इतना, हूँ दीवाना तेरा।

तेरी एक नज़र से हुआ है ये असर,
ख़्वाबों में हूँ, न जागा शामो-सहर,
दुनिया की भीड़ में भी हूँ सबसे जुदा,
बस एक ही नाम मेरा, दीवाना तेरा।

बुधवार, ८/१०/२६ , १२:३७ PM
अजय सरदेसाई -मेघ