शेतकऱ्याची गाथा

अरं देवा, ही आपदा का टळना?
पेरलं व्हतं मातीत... पण काहीच का उगवना.

वैशाखाच्या वणव्यात धरती करपून गेली,
आता ज्येष्ठ आला, तरी पावसाचा येक थेंब न्हाय ना!

भेगा पडल्या रानास, भेगा पडल्या म्हाज्या हातास,
कुठं चुकलं माझं देवा? मला कायबी कळं ना.

बियाणं पेरलं,ते जळून गेलं, अंकुर येक फुटं ना,
असा रं कसा मी अभागी, अजून उलगडा व्हई ना.

बायकुला काय सांगू, पोरांस्नी काय सांगू,
यंदा दसरा-दिवाळी न्हाई, कारण कापणीच न्हाई व्हणार ना!

वरुणराजा, तू ऐकलं माझं, पाऊस बी आला रानात,
पण असा कोसळला की, वाहून गेलं समदं क्षणांत.

इकडं आड, तिकडं विहीर, आपल्याच वाट्याला असं का?
तू बरस की नको बरसू, बळीराजाचंच मरण का ?

देवा, अरे... माझी कळ तुला कशी समजंना?
तू हायेस का रं त्या आभाळात, का मुळी ना ?

आभाळातला बाप म्हणून तुझ्याकडं बघायचं,
आता बापच न्हाई म्हणल्यावर, तुझं श्राद्ध का उरकून घ्यायचं?

रविवार, ११/१०/२०२६ , २:१० PM
अजय सरदेसाई -मेघ