प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Tuesday, 9 June 2026

प्रेम असे का असते?





प्रेम असे का असते?
नकळतच कुणावर जडते!
नजरेच्या अनावधानाने,
आयुष्यच सारे बदलते,
प्रेम असे का असते?

हेतू कुठलाही नसताना,
मन कुणासाठी झुरते,
गर्दीत हजारो चेहरे असता,
एकावरच येऊन अडकते,
प्रेम असे का असते?

त्याच्या एका हास्याने,
मन सारे मोहरुन जाते,
अबोल शब्दांमधले,
गुज सहज उमजते,
प्रेम असे का असते?

दूर असले तरी चित्त त्यापाशी,
डोळे न मिटताच मन स्वप्न बघते,
तो जवळ असता मनाचे फुलपाखरू होते,
प्रेम असे का असते?

सुख त्याचे आनंद देते,
दुःख त्याचे मनात सलते,
स्वतःहूनही अधिक त्याचे,
हित जपावे वाटते,
प्रेम असे का असते?

स्पर्शाविण कधी फुलते,
विरहातही कधी बहरते,
नजरेच्या डिठी-डीठी ,
सारे संभाषण होते,
प्रेम असे का असते?
प्रेम असे का असते?

मंगळवार, ९/६/२६ , ३:५५ PM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:

Post a Comment