प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Tuesday, 22 September 2026

तू मला दे...



जे जे सुख आयुष्यात, ते तुला घे,
उरले दुःख वेचून घे, ते तू मला दे.

तू भरभरून घे श्रावणातील जिव्हाळा,
वैशाखाचा शुष्क तिरस्कार तू मला दे.

तू जप आठवणींत आपल्या भेटी-गाठी,
तिष्ठणारे विरहाचे ते निवडुंग तू मला दे.

पौर्णिमेची ती सुंदर चांदरात तू ठेव,
निबिड तिमिराची ती अमावस तू मला दे.

आयुष्यातले कठीण क्षण तुला झेपणार नाही,
मी जाणतो हे, ते सर्व क्षण हळूच तू मला दे.

तू जप तुझ्या ओठांवरचे ते निरागस हासू,
तुझ्यावर निर्व्याज प्रेमाचा हक्क मात्र तू मला दे.

म्हणतो 'मेघ', तुझ्यासाठी मी बरसेन सदा,
कवितेतून बरसण्याचा अधिकार तू मला दे.

मंगळवार, २२/९/२६, ४:३० PM
अजय सरदेसाई - मेघ