प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Wednesday, 17 January 2024

नसीब फूट गए


न जाने क्यों आप हमसे रुठ गए ।

जो देखें ख़्वाब वो क्यों टूट गए।।


दुश्मनों की इतनी औकात कहाँ थी।

वो दोस्त थे हमारे जो हमें लूट गए ।।


आपकी आंखें बड़ी क़ातिल है जानम ।

फिर नजरों से कैसे कुछ आशिक छुट गए ।।


बेचारा पॉकेट मार लोगों के हाथ लगा  ।

और क्या होना था लोग उसे कूट गए ।।


वक्त उसका ही न ठिक था शायद ।

इसलिए तो उसके नसीब फूट गए ।।

 

बुधवार,१७/१/२०२४ , ८:५३ PM

अजय सरदेसाई (मेघ)


No comments:

Post a Comment