प्रस्तावना

मला कविता करावीशी वाटते , पण जी कविता मला अभिप्रेत आहे , ती कधीच कागदावर अवतरली नाही . ती मनातच उरते , जन्माच्या प्रतीक्षेत ! कारण कधी शब्दच उणे पडतात तर कधी प्रतिभा उणी पडते .म्हणून हा कवितेचा प्रयास सतत करत असतो ...........
तिला जन्म देण्यासाठी , रूप देण्यासाठी ,शरीर देण्यासाठी ......
तिला कल्पनेतून बाहेर पडायचे आहे म्हणून
....

Saturday, 18 April 2026

क्षणीक


क्षणीक मृगजळाच्या मोहात पडतो,
क्षणीक सावल्यांच्या मोहात पडतो.

येणारा प्रत्येक नवीन क्षण अनोळखी,
तरीही मी मात्र त्याच्या प्रेमात पडतो.

रोज सकाळी सोनेरी क्षणांचा अर्क,
अलवार आयुष्याच्या प्याल्यात पडतो.

दिशा उजळल्या अमृत किरणांनी,
आयुष्याचा किलबीलाट कानांवर पडतो.

दूर क्षितिजावर स्वप्नांची किनार,
'मेघ' त्या क्षितीजावर रेंगाळत पडतो.

रविवार, १९/४/२६ , १०:०० AM
अजय सरदेसाई -मेघ

No comments:

Post a Comment